SP Tribune 10/2004

30 september '04
Afbeelding protest red de zorg

Tribune 22 oktober 2004

300.000

In Nederland leven volgens het CPB bijna 200.000 kinderen in armoede. Dat zijn kinderen die dus niet zeker weten of ze 's ochtends kunnen ontbijten of mee kunnen met een reis van school. Ondertussen werd er 237 miljard euro winst gemaakt door bedrijven in Nederland afgelopen jaar. Die tegenstelling is oneerlijk.

De SP is niet alleen actief in de Tweede Kamer, maar juist ook op straat tussen de mensen. Zo ben ik zelf ook voor het eerst in contact gekomen met de SP. Samen met heel veel andere jongeren en vakbond FNV Young & United voerde ik campagne tegen het jeugdloon. De SP steunde ons altijd. Niet alleen voor een foto, maar omdat de SP als geen ander weet dat als je echt iets wil veranderen je dat op straat zal moeten doen.

Dat zag ik ook in mijn lokale SP-afdeling in Den Haag. Samen met andere vrijwilligers gaan we regelmatig huis aan huis om van mensen te horen wat er speelt in hun buurt, bijvoorbeeld in de Molenwijk. De sociale huurwoningen daar zijn in slechte staat, in sommige huizen staat de schimmel metershoog op de muren. Bijna elk kind heeft daar een puf, ze worden ziek in hun eigen huis. De verhuurder doet daar niks aan en laat bewoners steeds hangen. Wij brengen deze mensen bij elkaar en dat werkt. Dan krijgen deze huurders opeens wél de aandacht die ze verdienen. Zo zien mensen dat actievoeren werkt.

Het is een kwestie van macht. Heel veel mensen in Nederland hebben te weinig macht en een paar mensen veel te veel. Daardoor wordt huurders hun huis niet opgeknapt terwijl ze wel elke maand huur moeten betalen. Daardoor gaan de lonen van werknemers niet omhoog terwijl er heel veel winst wordt gemaakt. Daarom krijgen mbo’ers niet de waardering die ze verdienen. De SP geeft die mensen macht. Daarom stem ik SP.

Ik ben Bastiaan Meijer, ik ben 26 jaar en woon in Den Haag. Ik heb al jaren een seizoenkaart bij ADO en kijk als ik tijd heb ook vaak naar voetbal, ook al heb ik er stiekem niet super veel verstand van. Ik houd van het uitgaansleven en vooral een goede, bruine kroeg. Die liefde kan ermee te maken hebben dat ze daar vaak mijn muziek draaien, namelijk goeie Nederlandse meezingers en happy hardcore.

Bij mij thuis ging het wel vaak over onderwerpen waar de politiek zich mee bezig zou moeten houden, maar nooit over de politiek zelf. De politiek was er toch niet voor ons. Op de middelbare school heb ik eerst vmbo en daarna havo gedaan. Ik merkte toen al dat je als vmbo’er of mbo’er écht anders wordt behandeld. Juist daarom ben ik ooit lid geworden van de SP.

Toen ik ging studeren ben ik uit Rockanje naar Den Haag verhuisd. Op die stad, maar vooral de sfeer in de wijken, ben ik een beetje verliefd geworden. Ik zou Den Haag niet snel meer verlaten. ADO, het accent en het groen-gele zitten in mijn hart.

Twee belangrijke dingen bleven bij mij hangen toen ik de SP leerde kennen, namelijk: een andere wereld ís mogelijk en die wereld komt er niet vanzelf, daar is strijd voor nodig. De enorme ongelijkheid tussen rijke en arme mensen die ik al van jongs af aan om me heen zag, vertelde me dat die andere eerlijke en solidaire wereld er moet komen. Dus ben ik lid geworden in 2010 en heb ik sindsdien tal van acties gevoerd. Met thuiszorgers voor een fatsoenlijk loon, met huurders voor goed opgeknapte huizen en met buurtbewoners voor een speeltuin.

Het combineren van de grote idealen voor een rechtvaardige wereld, met het actievoeren in de buurten voor concrete veranderingen in de levens van mensen, dat is wat mij inspireert. Politici die in grote huizen wonen, dure auto’s rijden en een dik inkomen hebben, roepen nu van alles over bestaanszekerheid. Maar ze hebben geen idee waar ze het over hebben. Het inspirerende aan SP’er zijn is dat je midden in de samenleving staat en nooit naast je schoenen gaat lopen. De gesprekken met mensen aan de deur gaan over wat belangrijk is in het leven, in de gemeenschap en dus wat de moeite waard is om voor te strijden.

Mensen die het belangrijkste werk in onze samenleving doen, moeten het meer voor het zeggen krijgen. Welke zorg je krijgt wordt op dit moment niet bepaald door de zorgverlener, maar door bureaumensen bij een zorgverzekeraar. Hoeveel pakketjes een bezorger in een uur kan rondbrengen wordt niet bepaald door degene die achter het stuur zit, maar door een baas die er zoveel mogelijk aan wil verdienen. Als niet de kletsende klasse maar de werkende klasse het voor het zeggen krijgt, zou het leven zoveel beter en eerlijker worden.


Wie is Mathijs?

Ik ben 33 jaar en ik woon samen met mijn verloofde en twee katten in het mooie Zutphen. Als klein jongetje verbaasde ik me al over het verschil tussen het ene schoolvriendje dat geen geld had voor nieuwe kleren en het andere klasgenootje dat altijd het nieuwste van het nieuwste speelgoed had. Later leerde ik meer van de wereld om me heen kennen en kwam ik erachter dat zaken als armoede, gezondheid en toegankelijk onderwijs vooral maatschappelijke keuzes zijn in plaats van persoonlijke keuzes. Dat betekent ook dat er maatschappelijke strijd voor nodig is om dit te verbeteren in plaats van vechten voor mijn eigen geluk. Tot op de dag van vandaag is dit wat mij drijft om politiek actief te zijn. De menselijke maat organiseren en het rauwe kapitalisme afbreken, daar knapt de wereld een stuk van op.

Ik ben actief geweest bij de jongerenvereniging van de SP, bij de landelijke partij, bij de lokale afdeling, bij de SP-fractie in het Europees parlement en in de Zutphense gemeenteraad. In tussen 2018 en 2022 was ik wethouder namens onze partij. Op dit moment werk ik voor de Nederlandse Woonbond, die opkomt voor alle huurders en woningzoekenden.
In Zwolle heb ik ooit de journalistiekopleiding afgerond. En al van jongs af aan houd ik van zeilen en gitaar spelen.

Gerrie Elfrink is de lijsttrekker voor de SP voor de Europese verkiezingen van 6 juni. Met oud-wethouder en raadslid in Arnhem Elfrink als lijsttrekker kiest de SP voor een waakhond in het Europees Parlement die de belangen van gewone mensen zal verdedigen.

‘We moeten de misstanden in Europa aankaarten. In Brussel maken de multinationals en lobbyisten de dienst uit en staat de democratie op een verre laatste plek. Dan heb je een waakhond als de SP in Brussel heel hard nodig. Daar ga ik mij vol voor inzetten!’

In 1998 werd ik lid en direct actief voor de SP. De toenemende ieder-voor-zich-mentaliteit stond mij niet aan. De SP is en blijft de enige die zich voortdurend uitspreekt tegen het kapitalisme en wijze waarop andere politieke stromingen op lijken te gaan in het dat vrije marktdenken. Wat mij in het bijzonder aansprak was dat de SP niet alleen een partij was van de juiste analyses en standpunten maar ook samen met inwoners strijd voert tegen onrecht. Het ene kan niet zonder het andere. Juist dat vormt voor mij de grootste inspiratiebron.

Er zal echt een ommezwaai moeten plaatsvinden in het denken en in het doen. Nederland zal afgenomen verworvenheden weer moeten terugpakken. OV, betaalbare woningbouw, goede zorg in de buurt en vooral het recht op een menswaardig bestaan. Samenleven doen we niet alleen.

Wie is Harre?

Ik ben Harre van der Nat geboren in 1976. Ik heb 4 kinderen. Drie in mijn handen en één in mijn hart en heel gelukkig met de allerleukste vriendin die ik mij kan wensen. Na mijn Mbo-opleiding Sociaal Cultureel Werker actief geweest in het buurthuiswerk in de Haagse Schilderswijk en nu al sinds 2006 aan de slag bij de SP. Eerst als scholingsmedewerker en nu bij team evenementen. Daar ben ik medeverantwoordelijk voor de organisatie van avonden met Kamerleden tot congressen en alles wat daartussen zit.

Inhoud

  • Meer dan 300.000 mensen trekken op zaterdag 2 oktober naar Amsterdam om duidelijk te maken dat het kabinet helemaal op de verkeerde weg zit. De vraag hoe nu verder komt uitgebreid aan bod in een terug- en vooruitblik met een aantal hoofdrolspelers.
  • De God van veel CDA’ers zat thuis, maar de God van Huub Oosterhuis liep mee op 2 oktober in Amsterdam. Een interview met de buitenkerkelijke priester, dichter en socialist over naastenliefde, Marx, God van de armen, de kerk en de foute keuzes van de christen-democraten.
  • De Nobelprijs voor de vrede kreeg hij niet, ondanks een eervolle nominatie. Maar het maakt zijn bekendheid in Zuid-Afrika er niet minder om. Het leven van Zackie Achmat (42) lijkt synoniem met strijd: eerst tegen het apartheidsregime, later tegen de voordelen en uiteindelijk tegen de dodelijke ziekte waarmee hij al sinds 1990 is besmet.
  • Cuba libre of Cuba verkeerd?
  • Column Jan Marijnissen: Dit kabinet móet weg

Deze website gebruikt cookies!

Deze website maakt gebruik van cookies om uw ervaring te verbeteren en om ons te helpen onze diensten te optimaliseren. Voor meer informatie over hoe wij cookies gebruiken, lees onze cookieverklaring.

SP Tribune 10/2004 - SP - Socialistische Partij