'Loon gedetineerden naar 76 cent per uur'
Na lang aandringen van SP-Kamerlid Krista van Velzen krijgen gevangenen die werken tijdens het uitzitten van hun straf eindelijk een hoger arbeidsuurloon. Al sinds 1985 is de vergoeding voor arbeid in detentie 64 eurocent per uur. De staatssecretaris van justitie heeft zich bereid getoond dit te verhogen naar 76 eurocent. “Het blijft een schamel bedrag, maar het is een goed begin. Ik pleit er wel voor dat gedetineerden een deel ervan moeten besteden aan schadevergoeding aan slachtoffers en aan het betalen van openstaande boetes. Openstaande boetes en schulden na detentie verhogen immers de kans op recidive”, aldus Van Velzen.
De loonsverhoging voor gedetineerden werd toegezegd tijdens de behandeling van de justitiebegroting. Van Velzen vroeg daarin aandacht voor de hoge recidivecijfers van mensen die in de gevangenis hebben gezeten: ruim zeven op de tien mensen gaat na vrijlating weer in de fout. Volgens het SP-Kamerlid komt dat voor een deel door de bezuinigingen van de laatste jaren op waardevolle zaken als arbeid en onderwijs in detentie.
“We verwachten van de gedetineerde dat deze na vrijlating weer gaat werken, en het liefst zo snel mogelijk. Volgens mij is het goed hier al in detentie mee te beginnen. Het wennen aan een dagritme en het leren van arbeidsdiscipline kan de kans op de herhaling van strafbare feiten verkleinen”, zei Van Velzen. In de praktijk blijkt er echter veel te weinig aanbod van arbeid in de gevangenis. “Mijn voorstel is om gedetineerden producten te laten maken voor de overheid, bijvoorbeeld uniformen voor Defensie, of het briefwerk met Justitie-logo te laten drukken in de gevangeniswerkplaats. Dat is toch prachtig? De overheid creëert zo het eigen werk, en in plaats van uitbesteden aan de commerciële sector laten we gedetineerden dit werk doen.”
Van Velzen vroeg het kabinet ook meer inzet in het verlenen van nazorg aan ex-gedetineerden. Volgens het SP-Kamerlid is die nazorg in de periode kort na vrijlating belangrijk om herhaling te voorkomen. “Al jaren wordt ons beloofd dat de nazorg aan ex-gedetineerden goed geregeld zal worden, maar de praktijk wijst uit dat dit gewoon nog steeds niet het geval is. Veel gemeenten nemen niet hun verantwoordelijkheid omdat zij hier geen geld voor zouden hebben. Geef de gemeenten daarom een aparte pot met geld die alleen besteed mag worden aan nazorg voor ex-gedetineerden, dat zijn geen grote bedragen. Bepaalde zaken, zoals huisvesting, inkomen, een identiteitsbewijs en zorg moeten wel geregeld worden anders gaat het geheid weer mis.