De financiële crisis is het bewijs geweest dat banken en andere financiële ondernemingen niet zonder goede regels en sterk toezicht kunnen. Banken, verzekeraars en beleggingsfondsen zijn erg goed voor zichzelf geweest, maar zijn het belang van de rest van de maatschappij vergeten.

Banken zijn in de crisisjaren overeind gehouden met belastinggeld. Het is tijd dat de banken nu op hun beurt de maatschappij terug gaan betalen. De bankenbelasting, waarmee banken de kosten terugbetalen van de operaties waarmee ze zijn gered, gaat omhoog.

Om de bankensector veiliger te maken stellen we een maximum aan de omvang van banken. De buffers die ze verplicht moeten aanhouden worden fors verhoogd. Tevens willen we een scheiding tussen spaar- en zakenbanken, om te verhinderen dat banken kunnen gokken met het spaargeld van hun klanten.

Er komt wat de SP betreft een nationale volksbank: een publieke bank waar ons spaargeld veilig is en bonussen en woekerwinsten niet voorkomen. Deze bank kan ook helpen het vertrouwen van mensen in het bankwezen te herstellen. De volksbank kan verder een voorbeeld zijn voor andere financiële instellingen. SNS blijft in overheidshanden.

Medewerkers in de financiële sector moeten anders worden beloond. Er wordt een einde gemaakt aan de bonuscultuur, zodat het nemen van onverantwoorde risico’s niet meer wordt beloond. De wettelijke mogelijkheden moeten worden onderzocht om bankiers persoonlijk strafrechtelijk aansprakelijk te stellen, indien zij willens en wetens misbruik maken van het financiële systeem voor eigen gewin.

Banken moeten meer verantwoording afleggen over de maatschappelijke consequenties van de leningen die ze verstrekken. Spaarders krijgen het recht om te weten wat banken met hun spaargeld doen.

We beschermen de privacy van de klanten van banken. Betaalgegevens mogen daarom niet commercieel worden uitgebuit.

Met banken worden afspraken gemaakt om te voorkomen dat er steeds meer bankkantoren en geldautomaten verdwijnen. Om een goede toegang tot contant geld te behouden wordt daarbij een minimaal voorzieningenniveau vastgelegd.

Internationale speculatie leggen we aan banden, door de handel in derivaten in te perken, marktmanipulatie hard aan te pakken en door een transactietaks (Tobintaks) in te voeren.

Om te voorkomen dat klanten met slechte producten, zoals woekerpolissen, worden opgezadeld, worden nieuwe financiële producten alleen op de markt toegelaten nadat ze zijn getoetst door de financiële toezichthouders.

Staatssecretaris Van Hoof en SP-Kamerlid Jan de Wit

Eerder deze week verkondigde de staatssecretaris dat bijstandsmoeders met kinderen jonger dan vijf jaar aan de slag moeten in de buitenschoolse opvang. Mét behoud van uitkering wel te verstaan. De moeders kunnen wat betreft de staatssecretaris ’s ochtend, ‘s avonds en in de namiddag enkele uren werken. Wat te doen met hun eigen kinderen? Die kunnen de moeders gewoon meenemen. “Dan is dat ook geen probleem meer,” meent de staatssecretaris.

De alleenstaande ouders hebben echter niet voor niets van hun gemeente een tijdelijke vrijstelling gekregen van de sollicitatieplicht. Ook zij hebben recht om voor hun eigen jonge kind te zorgen. En wat te doen bij hele jonge baby’s? Moeten alleenstaande ouders die ook mee nemen naar de naschoolse opvang? Of komt er weer een aparte crèche binnen de buitenschoolse opvang, speciaal voor de bijstandsmoeders?

Een ander groot kritiekpunt heeft alles te maken met de kwaliteit: het werk waar de staatssecretaris het over heeft, is gekwalificeerd werk. Het is een normale baan waar een normaal loon tegenover moet staan. Als je daar ongediplomeerde mensen aan de slag laat gaan, neemt straks geen enkele instelling meer gekwalificeerde mensen in vaste dienst. De werkloosheid in de kinderopvangsector is ruim zes procent en is zelfs gegroeid het laatste jaar. Laat de staatssecretaris dat aanpakken.

Van Hoof is nog steeds van mening dat er geen sprake is van verdringing. Al gaf hij uiteindelijk wel toe dat er sprake moest zijn van gediplomeerde krachten. Over het recht op zorg zei hij dat de bijstandsmoeders buiten de werkuren in de opvang nog voldoende tijd overhielden voor hun kinderen. Hij heeft schoorvoetend toegezegd dat de gemeenten de mogelijkheid houden om een alleenstaande ouder met jonge kinderen vrij te stellen.

Uiteindelijk werd duidelijk dat er in de Tweede Kamer onvoldoende steun is voor het voorstel.