De Armoedemonitor 2000 bevestigt het beeld dat de armoede ondanks de grote economische welvaart nog steeds een groot probleem is. Jan de Wit zegt dat zes jaar paars armoedebeleid heeft gefaald: De laatste jaren kenmerken zich ook op het terrein van de armoedebestrijding door gemiste kansen.
Het aantal mensen met een inkomen op het sociaal minimum is gestegen en als percentage van de bevolking constant gebleven. Binnen die groep is met name het aantal éénoudergezinnen en daardoor het aantal kinderen dat in armoede leeft toegenomen. Vanwege de slechtere kansen van deze kinderen op het gebied van scholing en gezondheid en vanwege de uit de Armoedemonitor blijkende grotere kans op armoede als deze kinderen zelf groot zijn, is deze situatie echt niet langer houdbaar. Een dergelijke ongelijke start voor kinderen kunnen we niet accepteren. Armoede dreigt op die manier een erfelijke kwestie te worden, aldus De Wit.
De koopkracht van mensen op het sociaal minimum is voor 1995 niet verbeterd en sinds 1995 met slechts 1,6 procent toegenomen voor mensen in de bijstand, volgens de Armoedemonitor. Terwijl de lonen gemiddeld 3 tot 4 procent per jaar stijgen en de hoogste lonen met gemiddeld 8 procent per jaar, exclusief de veel grotere bonussen en optieregelingen. De regering doet daar met het nieuwe belastingplan volgens het Nibud nog een schepje bovenop: mensen met een inkomen vanaf vier ton gaan er zon 10 tot 20 procent op vooruit, terwijl gewone mensen er ongeveer 4 procent bij krijgen en uitkeringsgerechtigden daar nog één procent bij achterblijven.
Doordat de meerderheid van de mensen op het sociaal minimum bestaat uit alleenstaande ouderen en alleenstaande ouders met hun kinderen biedt werk, werk, werk geen oplossing. De ontwikkeling van de laatste jaren laat, aldus de Armoedemonitor, alleen maar zien dat daardoor het aantal werkende armen toeneemt. Driekwart van de bijstandsgerechtigden zit structureel op het sociaal minimum. Er blijft maar één oplossing over: Het sociaal minimum moet fors omhoog. En dat bepleiten wij al jaren, aldus De Wit.
Daarnaast wil de SP ook een inkomensafhankelijke kinderbijslag om specifiek bij te dragen aan het spoedig oplossen van armoede onder kinderen. De SP weigert zich bij de geschetste situatie neer te leggen en zal hier ruim aandacht voor claimen bij de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid volgende week in de Kamer.
