Er komt in de eerste helft van 2004 een onderzoek naar een inkomensafhankelijke kinderbijslag, hoewel de regering er weinig in ziet. Ook zal het kabinet voor 1 februari voorstellen aan het parlement doen de sollicitatieplicht voor oudere werklozen gelijk te trekken met wat er, na een eerdere ingreep van de Eerste Kamer, nog aan verplichting geldt voor mensen van boven de 57.5 jaar in de bijstand. Dat waren de enige concessies die minister De Geus van Sociale Zaken en zijn staatssecretaris Rutte wilden doen aan de Senaat, die daarmee in meerderheid genoegen nam. De fracties van SP, GroenLinks, PvdA en de kleine christelijke partijen vonden de toezeggingen onvoldoende.

De Senaat debatteerde op haar laatste werkdag van 2003 over een groot aantal ingrepen in de sociale zekerheid, waaronder het met terugwerkende kracht afschaffen van de vervolguitkering voor werklozen en het verlagen van de kinderbijslag in 2004. SP-senator Anja Meulenbelt nam nadrukkelijk afstand van deze salamipolitiek van de regering, die er volgens haar toe leidt dat stukje bij beetje de hele sociale zekerheid verdwijnt. Ook GroenLinks en PvdA, namen het regeringsbeleid stevig onder vuur.

Het CDA, dat in een eerder debat over de nieuwe Bijstandswet nog voor een deel gelijk op trok met de oppositie, koos dit keer de kant van de regering, zodat de omstreden wetsontwerpen op een senaatsmeerderheid mochten rekenen. Daarentegen was er wel steun voor de oppositie van de kant van de kleine christelijke partijen. Zij konden zich niet vinden in de verlaging van de kinderbijslag en het schrappen van de WW-vervolguitkering. De senaatsfractie van de VVD keurde het met terugwerkende kracht afschaffen van deze uitkering scherp af maar durfde het niet aan om daarom tegen het voorstel te stemmen. De fractie kwam nu niet verder dan een waarschuwing aan de door haar gesteunde regering: ‘Dit is eens maar nooit weer’.