Bemoedigende reacties op thuiszorgspot
De thuiszorgspot heeft veel reacties losgemaakt, niet enkel van politici, maar vooral ook van mensen die zorg nodig hebben, familie daarvan, of zelf zorg verlenen. De SP is overstelpt met mail door mensen die de dagelijkse praktijk in de spot herkennen. Zo mailt verpleegkundige Karin: “De drama’s die zich momenteel afspelen zijn verschrikkelijk zowel voor de klanten als het personeel. Ik zou het liefst met die ministers rond de tafel gaan zitten om ze wakker te schudden en ze laten weten wat de realiteit is van hun acties. Als ik op de websites lees waar de Kamerstukken staan dan denk ik iedere keer weer dit is niet de realiteit dit is een fabel.”
Mensen waarvan hun ouders hulpbehoevend zijn, mailden na het zien van de spot hun verhaal en voorbeelden uit de praktijk. Bernadette: “Ter illustratie, mijn moeder van 92 jaar, zelfstandig wonende in Breda heeft afgelopen jaar minstens 60 verschillende mensen van de thuiszorg aan haar ‘lijf’ gehad.” Henny mailt over de zorgen van haar ouders: “Als we Tonny (vaste hulp) maar niet kwijtraken, hoor ik dus al weken als ik mijn ouders spreek…”
Schaamte
Opvallend zijn ook de reacties van de mensen op de kritiek van politici van partijen als de PvdA, het CDA en de VVD. In de Volkskrant van vrijdag staat een artikel van een PvdA-stemmer getiteld ‘Er is geen woord gelogen in het thuiszorgspotje’. Een mail van Hans vertelt eenzelfde verhaal: “Tekenend voor de politieke situatie, waarin de PvdA zich heeft gemanoevreerd, vervalt mevrouw Wolbert in een bekende reflex. Als je inhoudelijk er niet uit komt, bestrijdt je tegenstander dan procedureel. Jammer en ik schaam mij dan ook plaatsvervangend voor mijn partijgenoot.”
Fem reageert met een kopie van een mail aan Kamerlid De Vries (CDA) die het spotje als beledigend en misleidend betitelde: “Weet u wat ík beangstigend vind? Dat ú kennelijk meer geschokt raakt van een oudere zich uitkleedt voor de camera, dan van het feit dat u samen met uw politieke partij het Nederlandse zorgstelsel hebt uitgekleed.”
Onderstaand fragmenten uit een selectie van de honderden mails die Agnes Kant persoonlijk ontving. Vanwege de privacy zijn de afzenders niet weergegeven. De mails zijn voor de leesbaarheid ingekort.
Het beeld van actrice Mieke is reëel.
De ontreddering van ouderen die met wisselingen te maken hebben is groot.
Ik hoop dat je in de tweede kamer medewerking krijgt om de marktwerking, die juist de kwetsbare mens in de kou laat staan, een halt toe te roepen.
Ik werk zelf al 17 jaar bij Thuiszorg (…) ooit begonnen in de huishouding en nu werk ik bij de wijkverpleging. De drama’s die zich momenteel afspelen zijn verschrikkelijk zowel voor de klanten als het personeel. Ik zou het liefst met die ministers rond de tafel gaan zitten om ze wakker te schudden en ze laten weten wat de realiteit is van hun acties. Als ik op de websites lees waar de Kamerstukken staan dan denk ik iedere keer weer dit is niet de realiteit dit is een fabel. Het wonderlijke in deze hele geschiedenis is dat het nog altijd goedkoper is om iemand thuis te verzorgen dan in een verpleeg/verzorgingshuis. En ook veel fijner voor de mensen zelf.
Ik ben heel blij dat je op deze manier aandacht vraagt voor een levens belangrijk probleem. Schokkend filmpje maar de werkelijkheid is nu eenmaal zo. Ik werk zelf als verzorgende bij de thuiszorg op het platteland dus ervaar ik de maatregelen aan den lijve. Ga door met deze aktie!
Uw optreden in het tv-programma Pauw en Witteman was zo overtuigend dat ik werkelijk geloof dat er toch nog iemand is die er voor wil zorgen dat de zorg niet verder uitgekleed wordt en dat er niet meer heel veel geld wordt verkwanseld aan management en verdere ontsporingen van echte zorg.
Ik hoop dat u de kar van de juiste zorg door heel Den Haag wilt trekken onder het motto “De mens staat centraal in de zorg”.
Ik reken op u en ontzettend veel succes toegewenst.
Een PvdA-er in hart en nieren, maar nu moet ik mijn hoop op u richten.
Ik wil je mijn complimenten geven voor de actie stop uitverkoop thuiszorg. In het filmpje vind ik op een krachtige, integere en indringende manier de problematiek aan de kaart gesteld. Ik hoop dat Nederland wakker wordt.
Ter illustratie mijn moeder van 92 jaar, zelfstandig wonende in Breda heeft afgelopen jaar minstens 60 verschillende mensen van de thuiszorg aan haar “lijf” gehad.
Ik zelf werk ook in de thuiszorg en wat mij betreft mogen de letters M.O wel weg uit de W.M.O. want van maatschappelijke ondersteuning is bijna geen sprake meer. Je ziet vaak dat gemeenten niet eens weten waarom ze voor een bepaalt bedrijf hebben gekozen (n.a.v de offertes) maar dat ze alleen maar naar het getal onder de streep hebben gekeken van wat het hun gaat kosten en niet naar het totaal plaatje.
Mijn complimenten voor dat filmpje, vanavond uitgezonden bij Pauw & Witteman: want het vertelt zo goed, waar ook mijn ouders bang voor zijn…..: Als ze hun vaste thuishulp maar niet kwijtraken, die mijn moeder komt douchen, maar ook het huis poetst, intussen mijn vader advies geeft vanwege omgaan met zijn pijn na die gebroken heup….
Hun Tonny dus, die hen ‘s-avonds opzocht met wat kaarsjes toen laatst de stroom uitviel in hun dorp, en de volgende ochtend was het natuurlijk te koud voor mijn moeders wasbeurt, konden mijn ouders in haar huis opwarmen, want zij had een gaskachel en die deed het wel..
“Als we Tonny maar niet kwijtraken”, hoor ik dus al weken als ik mijn ouders spreek…
Daarom ben ik het van harte eens met dat filmpje dat “alles” zo goed zegt…!!!
Wij zijn een groepje van zes ruim tachtigjarigen, “gezond”maar recht van lijf en leden,wonen nog op ons zelf,wij helpen(niet overdreven hoor) in de zorg, met bijna afgedankte ouwetjes, wandelen,rolstoelen,naar de dokter of familie brengen,weekbladen voorlezen.etc.
Agnes heb je wel eens een groep ouwe mafkezen, allemaal oud varensgezellen van de wilde vaart, zien huilen om een filmpje,geen gezicht.
Ik voel geen schaamte als medewerker voor een zorginstelling bij het vertonen van deze film. Het is wat je zegt; de naakte waarheid met wat er gebeurt in de zorg. Ik voel wel schaamte als ik bij de cliënt sta en haar of hem moet vertellen dat ik geen tijd meer heb omdat ik tijd moet schrijven, of dat ik door de wmo perikelen die zorg niet meer mag leveren. Niet alleen de cliënt staat in haar hemd of erger in haar nakie ook ik als hulpverlener sta ik mijn nakie door dit kabinetsbeleid. Het is altijd de uitvlucht geweest om het maar steeds over de vorm te hebben ipv de inhoud. Jullie pakken nu met de confronterende vorm, de inhoud aan. Applaus!
Wij zouden juist trots moeten zijn in ons land op het feit dat wij solidariteit voelen naar elkaar door ons zorgstelsel. Maar ik ben erg bang dat als we dit kabinetsbeleid doorzetten, steeds meer gedreven worden naar het Amerikaanse model. Dat mag niet gebeuren!
Ik heb het vanochtend mijn “Connie” gevraagd, en néé, zij voelde zich in het geheel niet beledigd. Integendeel, het spotje geeft volgens haar een heel correct beeld van de werkelijkheid. “Mijn Connie” wordt namelijk, net als heel veel van haar collega’s, met ontslag bedreigd. Alleen al bij mijn zorginstelling gaat het om ruim 200 mensen. En dat is nog maar één organisatie in Enschede.
Cliënten van de thuiszorg zijn al verontrust. Zo’n spotje van de SP geeft die gevoelens alleen maar concreet weer. Geweldig dat een mooie oudere mevrouw het lef toont om uit de kleren te gaan!
Dit spotje is inderdaad confronterend en hard maar helaas wel de harde werkelijkheid! Dit is de werkelijkheid van de huidige thuiszorg. En met name van de organisatie van de thuiszorg. Niet de “thuiszorgers” zelf.
Mijn moeder is 90 jaar en woont met behulp van o.a. de thuiszorg en eigen hulp zelfstandig. En toen ik de eerste keer het spotje zag herkende ik de situatie van mijn moeder er direct in. Of we het zelf hadden gemaakt. Zij heeft op papier een vaste hulp die haar wast maar dan weer door ziekte, vakantie, andere planning, andere route om maar wat punten te noemen bijna wekelijks inderdaad een ander persoon die haar komt wassen. En dit heeft niets te maken met de mensen die in de thuiszorg werken, want daar neem ook ik mijn petje voor af, maar alles met de organisatie erom heen.
Wat een fantastische actie met dat filmpje om aandacht te vragen voor de ouderenzorg. Het is confronterend, maar ook ontroerend. Mijn vader van 87 jaar is ook hulpbehoevend, maar lang niet altijd is die hulp voorhanden.
Zelf ben ik al meer dan 30 jaar lid van de PvdA en mijn vader bijna 70 jaar (AJC/SDAP/PvdA). Zijn hele leven heeft hij op de bres gestaan voor anderen. Als lid van het hoofdbestuur van de Vervoersbond FNV en actief lid van de PvdA heeft hij gevochten voor zijn idealen. Nu vraagt hij van diezelfde samenleving iets terug en hij vraagt zeker geen voorrang of zoiets, maar hij wil rechtvaardig behandeld worden.
Voorlopig blijven wij nog lid van de PvdA, maar of ik bij de volgende verkiezingen nog op die partij stem, dat weet ik nog niet. Zeker niet als ik de reactie op het filmpje van mijn partijgenoot, het kamerlid Agnes Wolbert in de Volkskrant van vandaag lees. Tekenend voor de politieke situatie, waarin de PvdA zich heeft gemanoevreerd, vervalt mevrouw Wolbert in een bekende reflex. Als je inhoudelijk er niet uit komt, bestrijdt je tegenstander dan procedureel. Jammer en ik schaam mij dan ook plaatsvervangend voor mijn partijgenoot.
Er is wat turbulentie over je Thuiszorg filmpje met de oudere mevrouw. Volgens mij betekent dat dat je de gemeenschappelijke achillespees hebt geraakt. Wat is het toch wonderlijk dat ‘de massa’ en ‘de politiek’ maar niet wil inzien hoe dehumaniserend ons zorgsysteem is. Je merkt meteen de ‘kill the messenger’ sfeer. Ik wil je van harte complimenteren met deze Thuiszorg spot. Ik zou zeggen: ga door met dit soort van benadering, je boodschap móet toch een keer doordringen!
Wij hebben de laatste tijd een soortgelijk verhaal meegemaakt met mijn moeder.
92 jaar, dementerend en volledig afhankelijk van de zorg die in haar eigen (aanleun)woning werd geleverd door het verzorgingshuis en de daarbij horende zorgverzekeraar.
De mensen die mijn moeder hebben verzorgd zijn echt geweldig! Het hart op de goede plek en altijd bezig met ECHTE zorg. Maar ze worden gedwongen om de zorg te beperken, tijdslimieten, kwaliteitsprocedures die ervoor zorgen dat de 15 zorgminuten waar mijn moeder “recht” op had worden ingekort omdat er 5 minuten nodig zijn om een belachelijke administratie in te voeren.
Ik wens u veel succes met uw campagne.
De film vond ik niet aanstootgevend of onduidelijk; ik heb gezien hoe moeilijk mijn moeder het ermee had om zich “bloot” te geven aan vreemden, laat staan aan haar eigen kinderen.
Het is een mooi portret van een oude vrouw in 2008 die recht heeft op beter!