Het Humanistisch Vredesberaad (HVB) heeft gisteren op Wereldhumanismedag de Han Achttienribbeprijs voor Vredesjournalistiek uitgereikt aan Anja Meulenbelt. Tot 1 juni 2004 mocht het publiek kandidaten voor deze prijs voordragen. Van de 12 voorgedragen kandidaten pasten schrijfster en SP-politicus Anja Meulenbelt, de redactie van radioprogramma “Argos” en politiek tekenaar Len Munnik naar het oordeel van het HVB het beste binnen het profiel “journalist voor de vrede”. Uiteindelijk is de keuze gevallen op Anja Meulenbelt om haar hele oeuvre met betrekking op oorlogsituaties.

Met het artikel “No more war” in “Opzij” in 1993, begon Meulenbelt aan een indrukwekkende hoeveelheid artikelen die in zeer veel verschillende tijdschriften verschenen. Hierin stonden vooral de burgers in oorlogsgebieden centraal. Ze deed verslag over mensen die in onmogelijke, uitzichtloze en verschrikkelijke omstandigheden moe(s)ten leven in Joegoslavië, Zuid Afrika en vooral Palestina.

Door haar activiteiten als trainster voor hulpverlening verbreedde zij haar blikveld. Met haar boeiende en scherpe pen draagt zij bij aan het bevorderen van een cultuur van vrede en geweldloosheid. Ze was en is vaak op de plek waar het allemaal gebeurt.

Naast de hoeveelheid artikelen heeft ze ook een aantal boeken geschreven over de Palestijnse tragedie. Haar boeken: “Een spiegel liegt niet”, “Andere stemmen uit Israël” en “Habibi-Habibi” zouden eigenlijk verplichte lectuur moeten zijn, vooral in Israël. Een verborgen wereld gaat daarmee open wat kan bijdragen aan meer begrip.

Als oprichtster en coördinator van de stichting Kifaia zet zij zich vooral in voor een menswaardiger bestaan van Palestijnse gehandicapte jongeren. Vaak zijn dit slachtoffers van schietpartijen met Israëlische soldaten. Daarbij probeert zij ook een brug te slaan tussen de Palestijnse en Israëlische slachtoffers door bijvoorbeeld samen te sporten.

Wie kent haar niet? De schrijfster die op geen boekenplank van feministisch Nederland zal ontbreken, verdient deze ereprijs voor de nieuwe weg die ze is ingeslagen. De weg naar een rechtvaardiger wereld, waar solidariteit en menselijkheid centraal staan.

De prijs
De Han Achttienribbeprijs voor Vredesjournalistiek wordt met ingang van 2003 jaarlijks uitgereikt door het Humanistisch Vredesberaad aan die journalist, programmamaker(s), publicist of cartoonist, publicerend in het Nederlandse taalgebied, die is opgevallen door onafhankelijke, objectieve en kritische berichtgeving. Het journalistieke werk dient betrekking te hebben op internationale of nationale conflicten, oorlogsgeweld of de conflictgebieden.

Door een gedegen onderbouwde weergave van feiten, waarin ook achterliggende oorzaken en de historische context worden belicht, kan bijgedragen worden aan een afgewogen oordeel bij het publiek.

Het Humanistisch Vredesberaad meent dat hiermee een belangrijke bijdrage wordt geleverd aan het bevorderen van een cultuur van vrede en geweldloosheid. Kritische journalisten zijn de noodzakelijke, democratische dwarsliggers die het spoor naar meer mondiale veiligheid en geweldloze conflicthantering ondersteunen. De prijs is vernoemd naar Han Achttienribbe, een humanistisch vredesactiviste die zich van 1930 tot 1999 inzette voor de bevordering van vrede en geweldloosheid. De eerste winnaar was journalist en programmamaker Stan van Houcke.

Het kunstwerk
De prijs is een wisselprijs en bestaat uit het kunstwerk “Nautilusschelp” van Tom Waakop Reyers. De in brons uitgevoerde schelp is geplaatst op een zwarte sokkel. Deze sokkel bevat een lijst met de namen van de jaarlijkse winnaars.
In de natuur komt de schelp voor in de oceaan en functioneert als woning voor de nautilus (inktvis). Zij heeft de vorm van een slakkenhuis en velen gefascineerd. Het is een unieke combinatie van groei, duurzaamheid en aanpassend en onderscheidend vermogen.

(Bron: Humanistisch Vredesberaad)