Ik ben net terug na 4 jaar Colombia, waar ik belandde tijdens mijn onderzoeksmaster Latijns-Amerikaanse Studies (cum laude). Bij een denktank naar het interne conflict deed ik lang onderzoek naar organisatievormen van interne ontheemden, door oorlog verdreven van het platteland naar de anonieme sloppen van de hoofdstad Bogotá. Vertrouwen is er vooral gevaarlijk, want je stelt je kwetsbaar op voor misbruik ervan. Mij interesseert hoe in zo’n context vriendschap en samenwerking ontstaan. Daarna werkte ik lang in conflictgebieden, met Colombiaanse NGO’s die lokale bewoners en slachtoffers probeerden te organiseren, maar daardoor zelf bedreigd werden, en op een Colombiaanse universiteit. Ik publiceerde uit landen als Colombia en Mexico in onder meer Trouw, HP de Tijd en NRC Next.

Ik denk dat de wereld andere ontwikkelingsmodellen nodig heeft, die ik naar concrete voorstellen vertaal binnen het Wetenschappelijk Bureau. Modellen waarbij mensen voorop staan, en niet winsten, rendementen of efficiencycijfers. Waarbinnen zeggenschap en eigenaarschap evenwichtig verdeeld zijn, en mensen invloed hebben op hun eigen omgeving. Waarbinnen duurzame groei samengaat met sociale rechtvaardigheid. En waarin mensen zelf de kracht zijn achter de verandering die ze willen – daarom SP.