AKZO Nobel liegt over het tijdstip waarop het levensgevaarlijke chloor per spoor vanuit de vestigingen in Delfzijl en Hengelo naar de Rotterdamse Botlek wordt vervoerd. Het concern hoopt zo tegenstanders van de chloortransporten te ontmoedigen demonstraties te houden bij de plaatsen waar de trein passeert.

Het comité Rood Sein tegen de Chloortrein, een initiatief van de SP en diverse natuur- en milieuorganisaties, hield vannacht een wake bij een spoorwegovergang in de gemeente Ermelo. Via de media kreeg AKZO daar lucht van. Maandag rond vijf uur belde P. van der Boor, manager communications base chemicals van AKZO, actieleider Harry Voss met de mededeling dat het chloortransport niet zou plaatsvinden. Het comité besloot echter de actie toch door te laten gaan, om zo via de media de aandacht te vestigen op het levensbedreigende vervoer van chloor door AKZO.
Tot hun stomme verbazing zagen de dertig actievoerders en de aanwezige pers even na half twee toch de goederentrein met acht wagons Ermelo passeren. “Wij worden gewoon belazerd door AKZO,” riep een woedende Harry Voss. “Daarmee is opnieuw aangetoond dat met AKZO geen afspraken te maken zijn.”
Voss nam ogenblikkelijk contact op met P. van der Boor van AKZO die zei zich van geen kwaad bewust te zijn. Volgens Van der Boor wist AKZO echt van niets en lag de oorzaak bij de vervoerder van het chloor.
“Flauwekul natuurlijk,” reageerde Voss verbeten, “AKZO moet zeker van het transport geweten hebben, omdat zij toch haar klanten op de hoogte moet stellen van het tijdstip waarop het chloor geleverd wordt. AKZO is het gewoon zat dat wij hen maatschappelijk onverantwoord ondernemen verwijten en proberen ons zo van de regelmatige demonstraties af te houden.” Voss meent dat vooral de grote hoeveelheid publiciteit die het comité Rood Sein tegen de Chloortrein krijgt het concern een doorn in het oog is. “AKZO heeft ons drie weken geleden in een gesprek gevraagd te stoppen met de acties, omdat dit slecht voor de naam van het bedrijf is. We hebben klip en klaar gezegd dat pas te doen als al het vervoer per trein van chloor is stopgezet. Ik denk dat AKZO nu de trukendoos aan het opentrekken is om ons te misleiden.”

AKZO vervoert jaarlijks 40.000 ton chloor uit haar fabrieken in Hengelo en Delfzijl naar de Botlek bij Rotterdam. Bij een ernstig ongeluk met de trein in dichtbevolkt gebied moet rekening gehouden worden met 5.000 doden en 18.000 gewonden, zo blijkt uit onderzoek van 7 Groningse burgemeester naar aanleiding van een ongeluk begin vorig jaar. De regionale brandweer Stedendriehoek (Deventer) zegt bij een ramp waarbij chloor ontsnapt niets te kunnen uitrichten. Alle hulpmiddelen schieten dan te kort.
Het comité Rood Sein voor de Chloor trein voert al bijna anderhalf jaar actie tegen dit levensgevaarlijke vervoer. Inmiddels is, onder druk van de acties, de 55 gemeenten langs het tracé en de provincies, minister J. Pronk (VROM) ook overtuigd dat chloor niet meer vervoerd dient te worden, maar geproduceerd moet worden daar waar het nodig is. AKZO wil gedeeltelijk aan deze eis tegemoet komen, maar verwacht dan wel dat de minister de portemonnee trek. Pronk is inmiddels bereid AKZO Nobel 50 miljoen euro te betalen. AKZO vindt dit echter te weinig. De minister en het chemieconcern onderhandelen al maanden over het stopzetten van de chloortransporten.

AKZO zegt nooit helemaal met het vervoer van chloor te kunnen stoppen, omdat een eventuele nieuwe fabriek bij Rotterdam ook moet produceren voor de regionale markten in Groningen en Overijssel. “Pertinente onzin,” zegt Harry Voss. “In Delfzijl en Hengelo kunnen kleinere fabrieken in stand worden gehouden die voor de regionale markten chloor maken. Zolang AKZO niet beseft dat zij met het vervoer van chloor duizenden mensenlevens op het spel zet, blijven wij actievoeren. Laat AKZO het maar vast in de agenda schrijven 11 februari houden we een manifestatie in Groningen en op 18 februari in Amersfoort. Wij zijn dan misschien wel Klein Duimpje, maar de reus AKZO krijgt ons er niet onder. Wij strijden voor de mensen van wie het leven willens en wetens in gevaar wordt gebracht en als de AKZO niet wil luisteren moeten we toch overwegen de acties te verharden.”