Het middagprogramma van het congres staat grotendeels in het teken van de 350 ingediende amendementen op het concept-verkiezingsprogramma. In twee termijnen lichten de indieners hun voorstellen toe, afgewisseld door de programmacommissie die antwoord geeft en sommige voorstellen alsnog overneemt. Het hele proces neemt zeker drie uur in beslag. En dan moet er nog gestemd worden: nog eens twee uur. En wat is het resultaat van al deze bedrijvigheid? Dat geen enkel controversieel amendement het haalt.

Het concept-verkiezingsprogramma, inclusief de aanbevolen wijzigingen, wordt eenstemmig door het congres aangenomen. Zelfs de omstreden punten over de NAVO en het koningshuis komen er ongeschonden door. De SP blijkt dus een heel eensgezinde partij te zijn – men had alleen wat tijd nodig om dat vast te stellen. Maar ja, da’s democratie!

Die eensgezindheid geldt ook voor de kandidatenlijst, die ongeschonden door de stemming heen komt. De tegenkandidaat Düzgün Yildirim kon weliswaar op veel steun rekenen, maar niet genoeg om Ron Abel van plaats 11 te stoten. Het 14e congres van de SP eindigt met feest, met vertrouwen in en strijdlust voor de komende verkiezingsstrijd, en kandidaten dansend op het podium onder de tonen van Bob Fosko’s ‘Een mens is meer’…